Geografski položaj Vidina na severozapadu Bugarske, a njegov položaj na dve državne granice - sa Rumunijom i Srbijom, kao i severoistočne granice na Dunavu, njen dodeliti značajno mesto u nacionalnom i evropskom transportnom mrežom.
Transportni sistem u regionu Vidin predstavlja dobro razvijena putna mreža, voda, železnica, i potencijal za razvoj avio-saobraćaja. Ovo pruža dobre mogućnosti za razvoj intermodalnog saobraćaja i promoviše oblast kao čvorište transporta i logistike.
Prolaze preko teritorije Distrikta dva trans-evropskih koridora - № 4 - Istambul, № 7 Dunav (Rajna-Majna-Dunav). Dunav most Vidin-Calafat je od ključnog značaja za budući razvoj pan-evropskog transportnog koridora 4 za celu Južne saobraćajne ose Evrope i Trans-evropsku transportnu mrežu uz mogućnost da otkrije kombinovani transport i prenos određene količine saobraćaja od puta vozom.
www.danubebridge2.com

TRANSPORTNA MREŽA

Vidinski region, koji se nalazi na krajnjem severozapadu Bugarske, geografski je određen dvema državnim granicama-sa Republikom Srbijom i Republikom Rumunijom, kao i granicom na jugoistoku, duž obale Dunava, što mu daje vrlo važnu ulogu u nacionalnoj i evropskoj transportnoj mreži. Transportni sistem predstavljaju dobro razvijena putna mreža, vodeni i železnički transport, kao i mogućnosti za razvoj vazdušnog transporta. Sve ovo daje dobru osnovu za razvoj intermodalnog transporta i jačanje pozicije regiona kao jednog transportnog i logističkog centra. Dva panevropska transpotna koridora presecaju ovaj region : koridor 4 - Drezden–Prag–Beč/ Bratislava - Budimpeštat-Krajova-Vidin-Montana –Vraca-Sofija-Solun/Istanbul i koridor 7 - Dunav. Most preko Dunava, koji povezuje Vidin i Kalafat, ima ključnu ulogu u razvoju Pan-evropskog transportnog koridora br.4, što je od značaja za celokupnu jugoistočnu Evropu, kao i za transevropsku transportnu mrežu. To omogućava kombinovani transport i prenos jednog određenog obima saobraćaja sa puteva na železnicu.

PUTNA MREŽA

Transevropski koridor 4

Put E 79, koji je deo Panevropskog koridora 4, koji povezuje jugoistočnu sa centralnom Evropom, pruža se kroz celu teritoriju regiona ( granica sa Rumunijom – luka Vidin– kružni put /zaobilaznica Vidin- Dimovo – Ružinci – Montana – Vraca – kružni put /zaobilaznica Sofija – kružni put /zaobilaznica Blagojevgrad – grancia sa Grčkom) i od ključne je važnost, kako unutar zemlje, tako i za prekogranične teritorije. Veliki deo infrastrukturnih projekata u ovom region se direktno odnosi na modernizaciju i razvoj dela koridora, kako bi se on integrisao u transevropsku transportnu mrežu. Potpuna rehabilitacija putne deonice Vidin-Montana, od čega je 41.400 km u regionu Vidina, urađena je 2006. godine. Putni pravac Vidin – Montana je urađen po zahtevima koji se odnose na puteve prvog reda važnosti. Neminovna je izgradnja nove putne trase u dužini od 20,50 km između Dimova i Ružinaca. Time će se izbeći trasa puta koja vodi preko železničke pruge i kroz naseljena mesta. Projekt je predviđen za finansiranjei nalazi se na Indikativnoj listi prioritetnih projekata Operativnog programa “Transport” 2007-2013.

Na dan 14. juna 2013. godine održana je ceremonija pušanja u upotrebu Drugog mosta preko reke Dunav, najvećeg infrastrukturalnog projekta u regionu. Izgradnja mosta prestavlja projekt od nacionalne i međunarodne važnosti. Realizacija ovog projekta ima veliki uticaj na celokupnu transportnu infrastrukturu i ekonomski razvoj u regionu. Ovaj objekat predstavlja kombinovanu formu mosta ( putnički i železnički)  sa četiri putne trake, jednim železničkiim kolosekom i sa dodatkom trake za bicikliste.

Zajedno sa mostom, na bugarskoj strani obale izgrađena je prilazna putna i železnička infrastruktura koja se sastoji od 5 raskrsnica na dva nivoa i novog četvorotračnog auto puta koji je veza sa  postojećom zaobilaznicom oko Vidina. Izgrađena je i nova teretna stanica i rehabilitovana je postojeća železnička stanica za putnike i oko 15km železničke pruge sa jednim kolosekom na kome može da se razvije maksimalna brzina od 160km/h za brze vozove.Paralelno sa projektovanjem i izgradnjom mosta, u periodu 2008-2010, na bugarskoj strani biće izgrađena i prateća putna i železnička infrastruktura, što obuhvata izgradnju 5 raskrsnica na dva puta , četiri novi putne veze sa postojećim kružim putem oko Vidina, izgradnju novih robnih stanica i rehabilitaciju postojeće železničke stanice i izgradnju približno 15km dugog železničkog pravca za ekspresne vozove na kojem će moći da se razvije maksimalna brzina od 160 km/ h.

Drugi putevi od veće važnosti u region:

1. Put drugog reda II – 11 (kružni put/ zaobilaznica Vidin - Dimovo) - Simeonovo - Botevo - Arčar - Lom – kružni put/ zaobilaznica Kozloduj - Orjahovo - Gigen - Brest - Guljanci - (Debovo - Nikopol), koji povezuje gradove duž obale Dunava;
2. Put drugog reda II – 12 kružni put/zaobilaznica Vidin - Inovo - Bregovo – granica sa Srbijom;
3. Put drugog reda II – 14 kružni put/ zaobilaznica Vidin - Kula – Vrška čuka – granica sa Srbijom.
Dužina putne mreže koju na teritoriji regiona Vidin održava Regonalna putna uprava iznosi 611,4 km. Od republičkih puteva 73, 5 km su putevi 1. reda , 91,0 km su putevi 2. reda , 443,4 km su putevi 3. reda i 3,5 km su putne prečice. Početkom 2008.
godine, 239,6 km republičkih puteva u region bilo je u dobrom stanju, 160,2 km u zadovoljavajućem i 211,6 km u lošem stanju. 35 km puteva 2. reda je u lošem stanju, kao i 176, 6 km puteva 3. reda.
Gustina republičke putne mreže u region iznosi 0,202 km/km2, dok prosek na državnom nivou iznosi 0,174 km/km2.

Granični prelazi

Na teritoriji Vidinske oblasti  postoje četiri granična prelaza.

1. Vrška čuka (Bugarska-Srbija)
2. Bregovo (Bugarska-Srbija)
3. Luka Vidin – u centru grada, pruža usluge plovilima duž Dunava
4. Most preko Dunava  Vidin - Kalafat 2 (Bugarska- Rumunija)

Važan infrastrukturni objekt na nivou regiona jeste luka Vidin sa 4 terminala – zapadni, centralni i južni, kao i terminal za pevoz automobila trajektom.

Lučka mreža

Položaj Vidinskog regiona koji se pruža duž obale reke Dunav nagoveštava mogućnosti za direktno povezivanje sa susednim zemljama u Dunavskom basenu, pošto je Vidin prvi bugarski grad na tom rečnom pravcu.
Luka “Vidin" se prostire duž rečne obale, u predele između 785.000 km i 795.000 km. Ona koristi četiri industrijska regiona:
- Lučki terminal-Sever, nalazi se između reke 793.500 km i 793.700 km. Povezan je sa republičkim putem I železničkom infrastrukturom.
- Terminal za auto trajekte se , takođe, nalazi u Industrijskoj zoni-Sever od km 792.800 to km 793.000. Opslužuje trajektnu liniju Vidin – Kalafat.
- Lučki terminal-Centar, nalazi se u centralnom delu grada od reke km 789.900 do km 791.300.
- Lučki terminal-Jug– nalazi se u Industrijskoj zoni-Jug od reke km 785 do km 785.200 i zauzima 48 000 m2.
Budući razvoj luka u region povezan je sa koncesionom izgradnjom. Na području Vidinskog regiona postoje i privatne luke, kao što su: “Ro-Ro Terminal” koja se nalazi u lučkom terminau-Sever, “Petrol Terminal” koja se nalazi u Industrijskoj zoni-Jug , Luka Dunavske baražne flote. U selima Vrav, Novo Selo i Arčar nema luka koje su u funkciji.

Aerodrom Vidin

Aerodrom Vidin je izgrađen 1973 kao aerodrom za putnički prevoz, na udaljenosti 6 km od Vidina. Dužina staze za sletanje/uzletanje je 2,030m, a širina 40m . Može da primi avione nosivosti do 50 tona. U ovom trenutku nije u upotrebi. Kompletna pripadajuća infrastruktura je u relativno dobrom stanju i predstavlja dobru bazu za buduću rekonstrukciju. Nakon što su 2007. godine investitori pokazali interesovanje za ponovno aktiviranje aerodrome, Regionalna uprava Vidin je preduzela mere da se preispitaju mogućnosti za njegovu rekonstrukciju kao vazdušne baze sa 19 parkirnih mesta za prijem aviona nosivosti do 5,700kg.

Železnička mreža

Železnički transport u Vidinskom regionu je pod upravom ispostave Nacionalne kompanije “Železnička infrastruktura” i “BDZH PLC” (Bugarska državna železnička kompanija). Vidinski region je povezan sa nacionalnom železničkom mrežom preko 87km duge železničke linije, deo VII osnovne železničke linije Sofija – Vidin. To je jedna železnička linija kaja je puštena u rad 1923, a potpuno elektrificirana od 1988. Preko nje direktnu železničku liniju imaju opštine Ružinci, Dimovo, Makreš, Gramada i Vidin. Opštine Belogradčik, Bregovo, Bojnica, Kula, Novo Selo i Čuprene nemaju direktnu železničku vezu do regionalnog centra i ostatka zemlje. Na železničkom pravcu Vidin - Sofija nalazi se 13 železničkih stanica, stajališta i ispostava. Železnička stanica Vidin je jedna od najstarijih stanica u Bugarskoj počela je sa radom 1923. Postoji železnički krak do GIPS PLC - Košava, koja služi samo za istovar i potrebna joj je rehabilitacija. Deo njene trase će biti iskorišćen za povezivanje Dunavskog mosta II sa postojećeom infrastrukturom. Nova pogranična železnička stanica je projektovana za teretne vozove. Predviđa se rekonstrukcija postojeće putničke železničke za potrebe unutrašnjeg i inostranog putničkog saobraćaja.
Prilikom izgradnje nove prateće infrastructure za novi kombinovani auto-železnički most preko Dunava u blizini Vidina, takođe će se modernizovati i infrastruktura oko Vidina. Planira se rekonstrukcija postojeđe putničke železničke stanice, izgradnja nove teretne železničke stanice, izgradnja oko 15km jednosmerne pruge za vozove koji se kreću brzinom do 160 km /h. Projekt za modernizaciju železničkog putnog pravca Vidin –Sofija, koji košta 320 milion Evra predviđa se za realizaciju i implementaciju na Indikativnoj listi prioritetnih projekata Operativnog programa “Transport” 2007-2013. Finansijski memorandum u okviru ISPA programa za finansiranje tehničke pomoći za razvoj projekata je potpisan 11.01.2006.

SISTEM ZA SNABDEVANJE VODOM I KANALIZACIJE

Vidinski region raspolaže sa relativno dobro organizovanom mrežom za vodosnabdevanje u ukupnoj dužini od 1 725 km. Region je relativno dobro snabdeven pijaćom vodom, ali sistem za vodosnabdevanje iziskuje isuviše energije. Vodosnabdevanje se realizuje uz pomoć pumpi, gravitacije i mešovito, pri čemu 16% snabdevanja vodom ostvaruje putem gravitacije, a 84% kroz pumpe. . Velika količina pijaće vode za Vidinski region se dobija iz podzemnih izvora vode , a u opštini Čuprene postoji površinska akumulacija. Mreža za vodosnabdevanje o kojoj se stara “Water Supply and Canalization” PLC – je izgrađena još 1938. Životni vek eksploatacije pojedinih delova je prošao, što uzrokuje veliki broj kvarova. Samim , ovaj sistem zahteva modernizaciju i renoviranje. U Vidinu postoji kanalizacioni sistem, kao i u većim naseljima u region, dok se u ostalim naseljima otpadne vode sakupljaju u septičkim jamama. Ni u jednom naselju u region nema izgrađene stanice za prečišćavanje otpadnih voda.

MREŽA ZA NAPAJANJE ELEKTRIČNOM ENERGIJOM

Snabdevanje električnom energijom u Vidinskom region u potpunosti zavisi od električne energetske mreže Republike Bugarske. Mrežu za snabdevanje električnom energijom u Vidinskom region održava "CHEZ Electro Bulgaria" JSC. Preduzeća koja proizvode električnu energiju su: HE sliv Gorni Lom, koja se sastoji od HE “Kitka”, “Gorni Lom”, “Midžur”, “Falkovec” and TE Vidin. Sve u svemu, električna energija koja se dobija iz uglja, je tipična za elektro-energetsku industriju Vidinskog okruga. Regionalna uprava je 2007. godine sprovela ispitivanje potencijalnih potreba za snabdevanje gasom u domaćinstvima i proizvodnom sektoru u region.